Waarde confrères,
Helaas, de vakanties zit er weer op en het werk roept. Voor ons betekent dit het
aanbreken van een nieuw seizoen. Kortom, handen uit de culinaire mouwen en aan
de slag!
Toen ik het menu voor de maand september las, gingen mijn
gedachten terug naar die radioberichten die toen ik klein was op de vroege
zondagochtend werden uitgezonden: “ Hier volgt een mededeling van het
Nederlandse Duivensportverbond. De duiven te…..(hierna volgde een reeks van
Franse plaatsen van het Noorden van
Frankrijk tot in het diepe Zuiden) zijn
gelost om… ( gevolgd door een of ander tijdstip)”. Al die duiven koersten op
hun eigen onvolprezen navigatiesysteem zo snel mogelijk naar huis, waar hun
amant smachtend op hen zat te wachten. Maar wee diegene van onze gevederde
vrienden, die meende triomfantelijk na zijn lange trip een ererondje rond zijn
hok te moeten maken. Je kon erop wachten, dat de getergde duivenmelker, die
zijn kansen op een eerste prijs (een luxe reis naar Parijs) zag vervliegen tot
een eervolle vermelding, deze
onfortuinlijke vliegende gast linea recta van het hok naar de pot verwees.
Wee weet, is het recept van vanavond afkomstig van een of
andere Nederlandse (of Belgische) duivenmelker, die ook nog liefhebberde op het
culinaire vlak is en meende op deze wijze zijn minder fortuinlijk gevederde
vrienden - op een ander vlak weliswaar -
een roemvol aandenken te kunnen bezorgen.
Volgens mij werden er ook duiven gelost in de buurt van
Lyon. Wanneer dat het geval was, dan bestaat er een grote kans dat een enkeling
een (klein) uitstapje naar het zuiden
heeft gemaakt en misschien over de wjingaarden heeft gevlogen waarvan de wijn
hem op een later tijdstip zou gaan vergezellen. U begrijpt het al, voor het
hoofdgerecht van vanavond hebben we onze oog laten vallen op een Rhône-wijn.
Ook
voor de overigen wijnen blijven wij in Frankrijk: in duiven….eh, pardon in vogelvlucht: voor de eerste gang, een
wijn uit de Pays d’Oc en voor het dessert eentje uit de Loire-streek
(overigens, was Orléans ook niet zo’n typische plaats waar duiven werden
gelost?).
·
2001, Salli Chardonnay, Vin
Pays d’Oc
Kalszwezerik is een verrukkelijk gerecht dat een mooie
volle, milddroge witte wijn verdient. De Salli Chardonnay uit de Pays d’ Oc is
er zo’n eentje. Zijn houtrijping geeft hem een geur met tropische aroma’s van
citrus, mango en ananas en smaaktonen van banaan, perzik en peer.
Tegelijkertijd is hij door zijn frisse
zuren niet log en zwaar. Proost!
De soep is
vochtig genoeg, maar wie de mosselen wil dopen in de Chardonnay van de eerste
gang, moet zich vooral niet laten weerhouden!
Hier zullen we het moeten doen met de
wijn die in het sorbet is verwerkt.
Duif op bedje van prei met twee sauzen
·
Vacqueyras, Domaine Montirius, 2001 A.C.
Vacqueyras
Met recht wordt Vacqueyras als een van de Crus van de Rhônewijnen
aangeduid. Naast syrah komen in deze wijn ook grenache, mourvèdre en cinsault
voor. Goede Vacqueyras wijnen bezitten niet alleen stijl en stevigheid, maar
zijn ook vaak aangenaam genuanceerd met in de geur de suggestie van bloemetjes
en rode bosvruchten. Gulle wijnen met een rijpe en krachtige smaak, die zowel
fruitig als kruidig is en diepdonker
van kleur. Fruit, kracht, kruidigheid en souplesse zijn op een harmonieuze
wijze met elkaar verenigd. Elke rechtgeaarde duif zal zich met graagte hierin
badderen!
·
Veuve Amiot,
Demi-Sec
Helaas, helaas,
waarom is het in Nederland zo
moeilijk om aan een goede cider (cidre bouclé) uit Normandië of aan een zoet
fruitige Pineau de Charentes te komen?
Perfecte begeleiders voor het appeltaartje van vanavond! Elk zichzelf respecterende Supermarché in
Frankrijk heeft ze te kust en te keur; in Nederland is het met een lantaarntje
zoeken. Dan maar een passende wijn uit
de ‘regio’, zoals ze in Normandië of Bretagne plachten te zeggen: uit de Loire,
de Saumur, wel te verstaan. Een mousserende wijn van weduwe Amiot. Saumur, in
de Loirestreek, heeft dezelfde kalkrijke bodem als de Champagnestreek.
Bovendien gebruikt men dezelfde methode om de mousserende wijn te vervaardigen.
Net zoals dat in andere gebieden voor mousserende wijn gebruikelijk is,
variërend van beendroog tot zoet. Voor
het dessert hebben we de demi-sec variant genomen.
Overigens hebt u zich wel eens afgevraagd, waarom er
zoveel weduwen hun naam geleend hebben aan Champagne of een andere mousserende
wijn? Wellicht was mousserende wijn de beste remedie het geleden verlies te verzachten. ‘Vino pellite curas’ en met mousserende wijn worden je zorgen
uiteraard tweemaal zo snel verlicht!
·
2002, Saint-Saturnin Le Clocher, AC Coteaux du
Languedoc – rood
Harmonieuze, zondoorstoofde, soepele rode wijn met
aroma’s van kersen en tijm. Je proeft er het zuiden van Frankrijk in!
·
2003, Argento, viognier 2003, Bodeas Esmeralda-Mendoza,
Argentinië – wit
Een knisperende droge witte wijn met zowel fris zuur als
zwoel rijp fruit uit het land van de Pampa’s en de Maxima’s.