Waarde confrčres,
U zult net als ik het hebben dat u van sommige boeken al vergeten bent waar het over ging na de laatste bladzijde te hebben omgeslagen. En er zijn van die boeken die je hele leven bij blijven. Het boek van Bruce Chatwin over zijn reis naar het einde van de wereld: Patagonië, behoort voor mij tot die laatste categorie. Niet zozeer omdat de directe inhoud van zijn reis nu me letterlijk is bijgebleven, het gaat me meer om de aanleiding die Chatwin ertoe noopte deze reis te ondernemen. Overigens werd in de onlangs over hem verschenen biografie erop gezinspeeld dat hij dit verhaal geconstrueerd heeft uit al eerder bekende zaken of dat hij het gewoon uit zijn duim heeft gezogen, maar dit terzijde.
Bruce Chatwin verhaalt in zijn inleiding hoe hij jarenlang werd aangetrokken door een stukje huid van enkele vierkanten centimeters, dik en leerachtig, met plukken grof roodachtig haar afkomstig van een of ander voorhistorisch dier dat in een vitrine in zijn ouderlijke huis lag. De neef van zijn grootmoeder, een zeeman, had het gevonden in een grot en mee naar huis genomen tijdens een van zijn vele omzwervingen over deze aardbol. Daar zijn moeder slechts twee voorhistorische dieren kende: de mammoet en de brontosaurus, had de kleine Bruce voor zichzelf uitgemaakt dat het de Brontosaurus moest zijn: een ruigharig rondschommelend beest met klauwen en slagtanden en een gemene groene blik in zijn ogen. Deze speciale brontosaurus had geleefd in Patagonië., op het zuidelijk puntje van Zuid-Amerika en was duizenden jaren geleden in een gletsjer gevallen en daar in een gevangenis van blauw ijs roemloos aan zijn einde gekomen.
Jaren later ontdekte hij dat het niet ging om een brontosaurus, maar om de niet minder spectaculaire mylodon of reuzenluiaard, een dier van de afmetingen van een moderne olifant en enkele tonnen zwaar dat tot voor vijfduizend jaar geleden nog in Zuid-Amerika leefde.
Hoe het ook zij, deze fascinatie bracht Bruce Chatwin jaren later ertoe om Patagonië te bezoeken, dit wonderbaarlijke, onbekende en onherbergzame land waar hij in zijn jonge jaren zo over gefantaseerd had: het land van de Brontosaurus, pardon, Mylodon.
Net zo wonderbaarlijk en onbekend als Patagonië voor Chatwin was, zo waren dat tot voor enkele jaren Chili en Argentinië als wijnlanden voor de gemiddelde wijnkenner en wijndrinker (zoals u weet hoeft dit niet hetzelfde te zijn). Bevreemdend omdat er toch al vanaf het begin van de 19e eeuw wijn wordt geproduceerd. En onterecht zult u nu zeggen, want er komen toch de prachtigste wijnen vandaan met een ongekend goede prijskwaliteit verhouding.
Onbekend maakt onbemind, zullen we maar zeggen. Want de wijngebieden van Chili en Argentinië aan weerszijde van de Andes, bevinden in zich uitstekende omstandigheden om prachtige wijnen voort te brengen, in feite zijn de condities nog beter dan in Californië, Australië of Zuid-Afrika: een mediterraan klimaat met vier duidelijke seizoenen. Zomers kan de temperatuur tot ver in de dertig graden oplopen, maar ´s nachts koelt het tientallen graden af. Hierdoor hebben de druiven een langere groeitijd nodig en krijgen ze een rijker aroma. Bij Chileense wijnen speelt nog meer dan bij Argentijnse wijnen de geografische ligging een rol Smeltwater uit het Andesgebergte levert de nodige irrigatie, terwijl de Stille Oceaan mist en wind voortbrengt. Deze laatste zorgen voor de nodige afkoeling. En dankzij de woestijnen in het noorden en de kou van de Zuidpool in het zuiden krijgen plantenziektes en ongedierte nauwelijks een kans om toe te staan.
Chatwin heeft uiteindelijk de grot van de Mylodon gevonden, maar de Chileense (en Argentijnse) wijnen hebt u natuurlijk al eerder ontdekt. Laten we zeggen dat het deze maand om een hernieuwde kennismaking gaat.
Diep kersenrood. Uitnodigend bouquet met aroma´s van kersen en zwarte bessen. De smaak is romig, gul en mondvullend met zachte tannine in de finale. Een goede begeleider voor de duif met bramen. Deze wijn kunnen we ook genieten als wijn bij de bereiding van de maaltijd.
In het kader van een evenwichtige wijnopbouw voor dit menu vervolgen wij met een witte volle stevige, maar sappige wijn. Een Chardonnay van het Wijnhuis Errazuriz uit de Curico Valley Fonkelend goudgeel. Uitbundige geur met nuances van abrikoos en heidehoning. Kloeke fristoon in de mond, sappig en beklijvend. Lange finale. Kristalzuiver Een goede begeleider die de Pancetta met de mascarpone aan moet kunnen,..
Deze Cabernet Sauvignon van Errázuriz heeft een diepe pimpelpaarse kleur. Het zijn vooral zwarte bessen die de geur domineren. Een typische Cabertnet Sauvignon trek. De wijn is mooi afgerond met een spoortje van vanille van de rijping in de eikenhouten vaten. De smaak is kloek en beklijft in de mond. Een rijke, fruitige wijn met zachte tannines, die goed past bij de haas.
Deze wijn van 2004 van Vińa Errázuriz is een bijzonderheid. Een dessertwijn geheel en al van de Sauvignon Blanc druif. In de Bordaux (Sauternes) wordt de Sauvignon Blanc druif ook gebruikt voor dessertwijnen maar dan altijd in combinatie met de Semillon druif. Het wijnhuis Errázuriz laat elke jaar een klein perceel sauvignon druiven een maand langer aan de stokken hangen. De verschrompelde trossen worden in april geoogst. Dit levert een mooie dessertwijn op. Het rijke zoet van de druiven wordt afgesloten met een frisse finale.
De rode en de witte wijn
voor het bereiden van de maaltijd vormen ook de begeleiders van de eerste twee
gangen
Diep kersenrood. Uitnodigend bouquet met aroma´s van kersen en zwarte bessen. De smaak is romig, gul en mondvullend met zachte tannine in de finale.
Fonkelend goudgeel. Uitbundige geur met nuances van abrikoos en heidehoning. Kloeke fristoon in de mond, sappig en beklijvend. Lange finale. Kristalzuiver.